गोरखा ।प्रतिनिधिसभा निर्वाचन नजिकिँदै गर्दा गोरखा निर्वाचन क्षेत्र नम्बर–२ फेरि एकपटक राष्ट्रिय राजनीतिक चासोको केन्द्रमा परेको छ।
यसपटकको चुनावको सबैभन्दा ठूलो विशेषता भनेको यस क्षेत्रबाट पूर्वप्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’ स्वयं मैदानमा नहुनु र उनको स्थानमा लेखनाथ न्यौपानेलाई उम्मेदवार बनाइनु हो।
गोरखा–२ लामो समयसम्म प्रचण्डको राजनीतिक आधार क्षेत्र रहँदै आएको छ। २०७९ को निर्वाचनमा यही क्षेत्रबाट उनले जित निकालेका थिए।
तर यसपटक उनी उम्मेदवार नहुँदा स्वाभाविक प्रश्न उठेको छ, के प्रचण्डबिनाको माओवादी संगठनले गोरखा–२ जोगाउन सक्छ?
यही प्रश्नको उत्तर खोज्ने जिम्मेवारी अहिले लेखनाथ न्यौपानेमाथि आइपरेको छ।
न्यौपाने विद्यार्थी राजनीतिबाट उदाएका नेता हुन्। अखिल (क्रान्तिकारी) को नेतृत्व तहमा रहेर उनले संगठन निर्माणमा लामो समय काम गरेका छन्। पार्टीभित्र उनी संगठन बुझ्ने, कार्यकर्ता तहमा पहुँच भएका नेताका रूपमा चिनिन्छन्।
तर संसदीय निर्वाचनमा भने उनी नयाँ अनुहार हुन्। यही तथ्य उनको बल पनि हो, कमजोरी पनि।
उनका सकारात्मक पक्षहरूमा पार्टी संगठनमा लामो अनुभव, प्रचण्डको प्रत्यक्ष राजनीतिक समर्थन र ‘नयाँ अनुहार’ भएकै कारण परिवर्तन चाहने मतदातामा भरोसा जगाउन सक्ने क्षमता पर्छ।
तर अर्कोतर्फ, संसदीय अनुभवको अभाव, व्यक्तिगतरूपमा प्रचण्डजस्तो करिश्मा नहुनु र प्रभावशाली विपक्षी उम्मेदवारहरूको उपस्थितिले उनलाई चुनौती थपेको छ।
यसपटक गोरखा–२ मा एमाले, कांग्रेस र नयाँ राजनीतिक शक्तिका उम्मेदवार मैदानमा छन्। विशेषगरी नयाँ दलका उम्मेदवारहरूले ‘पुरानो राजनीतिको विकल्प’ भन्ने नारा अघि सारेका छन्, जसले परम्परागत दलको मत आधारमा असर पार्न सक्ने देखिन्छ।
यस कारण चुनाव सीधै दुई ध्रुवीय नबनी त्रिकोणात्मक वा बहुकोणात्मक बन्ने सम्भावना बढेको छ।
स्थानीय मतदातामा पनि स्पष्ट रूपमा दुई धार देखिन्छन्।
एकथरी मतदाता अझै प्रचण्डको राजनीतिक विरासतका आधारमा नेकपा (माओवादी केन्द्र) लाई निरन्तरता दिनुपर्ने पक्षमा छन्।
अर्काथरी भने नयाँ नेतृत्व, नयाँ शैली र फरक राजनीतिक अभ्यासको खोजीमा छन्।
यही दोधारको बीचमा लेखनाथ न्यौपानेको चुनावी अभियानले कति विश्वास जित्न सक्छ भन्ने नै निर्णायक बन्नेछ।
गोरखा–२ को यो चुनाव अब केवल एक उम्मेदवारको प्रतिस्पर्धा मात्र होइन,प्रचण्डबिनाको माओवादी संगठन कति सशक्त छ भन्ने शक्ति परीक्षण पनि हो।
यदि लेखनाथ न्यौपाने विजयी हुन्छन् भने, त्यसले गोरखा–२ मा माओवादी संगठन अझै जीवित, अनुशासित र प्रभावशाली रहेको सन्देश दिनेछ।
तर यदि उनी पराजित हुन्छन् भने, त्यसले प्रचण्डको अनुपस्थितिसँगै गोरखा–२ मा माओवादी प्रभाव क्रमशः कमजोर हुँदै गएको संकेत दिनेछ।
त्यसैले यो चुनाव केवल एक सिटको लडाइँ होइन—
राजनीतिक प्रभाव, संगठनात्मक निरन्तरता र उत्तराधिकारको अग्निपरीक्षा समेत हो।